De etimología y onomástica. Deo Aironi y Pozo Airón

Autors/ores

DOI:

https://doi.org/10.36707/palaeohispanica.v0i10.124

Paraules clau:

Toponimia, Teonimia, Nombres Propios, Etimología, Lenguas Indígenas y Religión de la Hispania Prerromana, Celtibérico, Deo Aironi

Resum

Hay áreas del mundo antiguo, como la Península Ibérica, acerca de cuyo paisaje lingüístico nuestra ignorancia es casi completa. En las áreas carentes de una epigrafía indígena coetánea, han de ser los nombres propios nuestra magra guía. Por eso es importante ser conscientes en todo momento de la fragilidad del procedimiento y tratar de encontrar en cada caso razones de peso adicionales que puedan apoyar la argumentación. La inscripción romana de Uclés dedicada a un Deo Aironi es un caso interesante en el que el estudio etimológico de un nombre propio puede ser corroborado por el contexto no lingüístico.

Descàrregues

Publicat

2019-06-20

Número

Secció

Varia

Com citar

De etimología y onomástica. Deo Aironi y Pozo Airón. (2019). Palaeohispanica. Revista Sobre Lenguas Y Culturas De La Hispania Antigua, 10, 551-566. https://doi.org/10.36707/palaeohispanica.v0i10.124

Articles similars

81-90 de 427

També podeu iniciar una cerca avançada per similitud per a aquest article.